آموزش

چطور معلمی کارآمد در کلاس باشیم؟
 
عمومی- بهارك طالب‌لو*:

معلم کارآمد و اثربخش فردی است که علاوه بردانسته‌های علمی، توانایی مدیریت کلاس درس خود را داشته باشد و با توجه به موقعیت و ویژگیهای دانش‌آموزان شیوه مدیریتی متناسب با آن را انتخاب  می‌کند.

در بعضی از مواقع شرایط کلاس ایجاب می‌کند جوی دوستانه و صمیمی حاکم شود و در زمان دیگر اقتدار معلم و سخت‌گیری‌های او زمینه مناسب برای پر بار بودن کلاس خواهد بود.

معلم با ذکاوت و توانمند در عین حالی که در كلاس جوی آرام فراهم می‌کند در جهت رسیدن به هدفهای آموزشی خود گام موثری بر‌ می‌دارد و رعايت نکات زیر مي‌تواند در كارآمدي ‌او موثر باشد.

1. قبل از شروع كلاس هدف خود را از ارائه محتوی درس مشخص ‌سازيد.

2. با یک‌ برنامه‌ریزی دقیق و داشتن طرح درس مناسب وارد کلاس شويد.

3. دانش آموزان را از هدف آموزشی خود آگاه سازيد.

4. از دانسته‌های دانش‌آموزان خود نسبت به محتوای آماده برای تدریس آگاه شويد و متناسب با آن تدریس خود را شروع کند.

5. در هنگام ارائه مطالب از مباحث جذاب و علمی جهت تفهیم مفاهیم استفاده کند.

6. شیوه تدریس خود را متناسب با محتوای مورد نظر انتخاب کنيد و از یک روش تکراری استفاده نکنيد.

7. در هنگام تدریس با صدای یکنواحت صحبت نکنيد و با دانش آموزان تماس چشمی برقرار کنيد.

8. هنگام تدریس از دانش آموزان سوالاتی جهت کنترل و جلوگیری از حواس پرتی آنها بپرسيد.

9. به شرایط فیزیکی کلاس از نظر( نور، صدا، گرما، چینش صندلی‌ها، ...) توجه كنيد و محیطی مناسب و جذاب و درعین حال آرام فراهم کنيد.

10. رفتارهای مطلوب را در جمع تشویق كنيد ولی بیش از اندازه به آن رفتار تاکید نکنيد. نوع تشویق را براساس نوع رفتار، سن، ...انتخاب کنيد و آن را بلافاصله بعد از رفتار درست ارائه  دهيد.

11. در برخورد با رفتارهای نامطلوب در ابتدا به دنبال علت بگرديد و سپس در تنهایی به دانش‌آموز تذکر دهيد و در صورت تکرار از تنبیه‌های متناسب با عمل او استفاده کنيد.

12. به تمام دانش‌آموزان به‌طور یکسان توجه كنيد. آنها به اسم كوچك در سرکلاس صدا بزنيد و با آنها ارتباط برقرار کنيد.

13. تکالیفی جهت تمرین مطالب، متناسب با محتوای ارائه شده و شکوفا کردن حس خلاقیت در آنها ارائه دهيد.

14. دانش‌آموزان را به فعالیتهای گروهی ترغیب كنيد و یک روحیه رقابتی مثبت بین آنها به وجود آوريد.

15. به نظرات دانش آموزان و مشکلات آنها با دقت تمام و درکمال صبر گوش فرا دهيد و بعد راهنمایی‌های لازم را انجام دهيد.

16. یک الگوی مناسب گفتاری، کرداری، برای دانش‌آموزان ايجاد كنيد.

17. به نقاط قوت و ضعف آنها آگاهی پيدا كنيد و در جهت رسیدن به خود شکوفایی، آنها را یاری کنيد.

18. میزان یادگیری دانش‌آموزان را بر اساس محتوای ارائه شده در کلاس ارزیابی كنيد.

19. علاقه خود را به دانش‌آموزان نشان دهيد و از آنها حمایت كنيد.

20. شرایط را بحث و گفتگو فراهم آوريد و از بیراهه كشيده شدن بحث جلوگيري كنيد.

و در اين صورت است كه هرچه كلاس درسي دوست‌داشتني‌تر و جذابتر باشد، انگيزه دانش آموزان براي يادگيري بيشتر خواهد بود.

*كارشناس ارشد برنامه‌ريزي آموزشي

تاریخ درج: 1 مهر 1387 ساعت 16:09 تاریخ تایید: 1 مهر 1387 ساعت 21:16 تاریخ به روز رسانی: 12 مهر 1387 ساعت 20:19

سنجش عملکرد

                                                              

سنجش عملكردي چيست ؟

   سنجش عملكردي در گروه روشهاي سنجش واقعي يا اصيل قرار دارد . در سنجش عملكردي يا آزمون هاي عملكردي Performance test  فرآيندها و فرآورده هاي يادگيري دانش آموزان به طور مستقيم سنجش مي شوند .

  معلمان مي توانند از آزمون هاي عملكردي براي سنجش يادگيري هاي شناختي پیچیده، نگرش ها و مهارت هاي اجتماعي در موضوعات مختلف تحصيلي مانند علوم ، رياضي ، تعليمات اجتماعي استفاده كنند . براي اين منظور معلمان بايد موقعيت هایي را تدارك ببينند كه در آن رفتار يادگيرندگان را به طور مستقيم مشاهده و سنجش نمايند.

  يكي از دلايل عمده ي تاكيد و توجه به اين روش، سنجش پيشرفت هاي نسبتا تازه در روان شناسي شناختي و تاثير چشمگير آن بر جريان هاي آموزش و پرورش بوده است. در واقع علاقه ي روز افزون به استفاده از اصول روان شناسي شناختي در كلاس درس نياز به تشويق و پرورش فرآيندهاي عالي فكري و مهارت هاي تفكر انتقادي را سبب شده است .

  باور عمومي اين است كه اين فرآيند ها و مهارت هاي عقلي را با فنون ارزشيابي عملكرد و محصول عملكرد بهتر مي توان سنجش كرد .

  سنجش عملكردي امكان سنجش مهارت هاي شناختي سطح بالا و تكاليف عملكردي مهم مانند توانايي نوشتن ، ايجاد ارتباط هاي كلامي و حل مساله فراهم آورده است .

بنابراين دليل گسترش آزمون هاي عملكردي در سال هاي اخير عبارت است :

1- مهارت هاي فكري پيچيده ی فراگيران مورد تاكيد و توجه قرار گرفته اند و اين مهارت ها با آزمون هاي عملكردي سنجيده مي شوند . در روشهاي ارزشيابي مبتني بر نظريه هاي رفتاري نظير آزمون هاي چند گزينه اي بيشتر دانش هاي اساسي و خرد سنجيده مي شوند .

2- نظريه هاي شناختي جديد بر جنبه هاي فكري و خود نظم دهي يادگيري تاكيد مي كنند . امروز بيشتر توجه بر اين است كه يادگيرندگان چگونه دانش را تفسير مي كنند و به كار مي گيرند تا مسائل پيچيده را حل كنند . اين گونه مهارت ها نيز با آزمون هاي عملكردي قابل سنجش هستند نه با آزمون هاي عيني

3- پژوهش هاي جديد نشان مي دهند که يادگيري و انگيزش بر يكديگر تاثير زيادي دارند . يادگيري ممكن است دانش فراواني داشته باشد، اما نخواهد از آن استفاده كند . بنابراين پژوهشگران بر اين باورند كه در زمينه ي نوشتن بايد دانش آموزان را وادار كرد تا نسبت به كر خود بينديشند و كار خود را ارزشيابي نمايند . (ارزشيابي شخصي)  اين كار به آنان كمك خواهد كرد تا معيارهاي سطح بالايي براي خود برگزينند .

4- اين عقيده وجود دارد كه آزمون هاي عيني به ويژه آزمون هاي چند گزينه اي مهارت هايي را مي سنجند كه در دنياي واقعي مانند آن ها وجود ندارند . مثلا از دانش آموز خواسته مي شود به سوال هايي جواب دهد كه هرگز درباره با آن ها رو به رو نخواهد شد . يا كارهايي را تنها انجام دهد بدون اتكا به هيچ نوع ابزار يا منبعي و در شرايط كاملا محدود زماني .

  زندگي واقعي اصلا به اين ها شبيه نيست  . حل مسائل مهم به وقت كافي نياز دارد غالبا نيازمند استفاده از منابع ، مشورت با ديگران و ادغام مهارت هاي اساسي با خلاقيت و تفكر سطح بالا است . بنابراين با آزمون هاي عملكردي درصدد هستيم عملكرد دانش آموزان را به طور مستقيم و در تكاليف زندگي واقعي بسنجيم .

  بنابراين آزمون عملكردي از آزمون شونده مي خواهد تا به انجام نوعي رفتار اقدام كند نه اينكه صرفا سوال هايي را پاسخ دهد .

آزمون عملكردي تكاليفي است كه از دانش آموزان مي خواهد تا مسائلي را كه در خارج از محدوده هاي كلاسي با اهميت هستند حل كند يا به گونه هايي عمل نمايند به خودي خود داراي اهميت هستند .

 به مثال هاي زير توجه كنيد :

سنجش فرآيند و فرآورده هاي يادگيري با آزمون عملكردي

  آزمون هاي عملكردي با فرآيند يا شيوه ي اجرا، فرآورده يا محصول كار و يا تركيبي از اين دو سرو كار دارند . در واقع ماهيت عملكرد مورد سنجش مشخص مي كندکه تاكيد بر چه قسمتي بايد باشد . بعضي عملكردها به محصولات يا فرآورده هاي ملموس و عيني نمي انجامد مانند كار كردن با وسائل آزمايشگاهي ، سخنراني كردن ، نواختن آلات موسيقي و انجام دادن فعاليت هاي ورزشي نظير شنا كردن و يا پرتاب كردن توپ ، اين گونه فعاليت ها را بايد ضمن انجام دادن سنجش كنيم و لذا با شيوه ي اجرا و فرآيند عمل سر و كار داريم .

  در برخي از زمينه هاي عملكردي ديگر محصول يا فرآورده مورد تاکيد است و توجه چنداني به فرآيند يا شيوه ي اجرا نمي شود . در ارزشيابي از مقاله ي تحقيقي، داستان، انشا ، شعر و نقاشي دانش آموزان و دانشجويان بيشتر فرآورده مورد توجه و ارزشيابي قرار مي گيرد .

  در اين مثال ها و مثال هاي مانند آن با شيوه هاي اجرا و روش هاي مختلفي مي توان به نتيجه واحدي دست يافت و لذا باید به آن چه توليد مي شود بيشتر اهميت داد تا فرآيند توليد آن .

  براي نمونه، معلم معمولا به شعري كه يادگيرنده سروده است بيشتر علاقمند است تا به فرآيند يا جريان آن شعر .

  گاهي فرآيند و فرآورده هر دو به عنوان جنبه هاي مهم عملكرد مورد توجه قرار گرفته و سنجش مي شوند . براي مثال مهارت در عيب يابي و تعمير يك تلويزيون يا اتومبيل شامل استفاده از يك شيوه ي اجرا و توليد يك تلويزيون يا اتومبيل سالم است .

  معمولا در آغاز دوره ي يادگيري بيشتر شيوه ي اجرا يا فرآيند كار مورد تاكيد قرار مي گيرد و در مراحل پيشرفته تر يادگيري بر فرآورده يا محصول كار تاكيد مي شود، مانند مهارت تايپ كردن كه در مراحل اوليه آموزش درست لمس كردن کلیدها ارزشيابي مي شود اما در مراحل پيشرفته تر آموزش، تميزي، درستي و سرعت كار توليدي ارزشيابي مي شود .

  نكته ي مهم آن است كه سنجش عملكردي يا آزمون  عملكردي با مهارت skill سر و كار دارد . مهارت در استفاده از فرآيندها و شيوه هاي اجرايي و مهارت در توليد فرآورده ها.

  به طور مثال درس علوم تجربي با مهارت هاي آزمايشگاهي نظير مهارت مشاهده، اندازه گيري، برقراري ارتباط و...  سر و كار دارد  . درس علوم اجتماعي با مهارت هايي چون استفاده از نقشه، نمودار و كار در گروه سر و كاردارد . درس رياضي با مهارت هاي حل مساله نظير شناسايي مساله ، بررسي  راه حل هاي ممكن انتخاب بهترين راه حل و كار بست راه حل سر و كاردارد .

  بنابراين در يك جمع بندي مي توان گفت : هدف هاي آموزش و يادگيري از لحاظ  سنجش دو دسته اند :

1- هدف هايي كه به دانستن درباره ي امور و پديده ها مربوط مي شوند . مثلا اين كه ميكروسكوپ براي مطالعه ي جانوران كوچكي كه با چشم غير مسلح قابل مشاهده نيستند، به كار مي رود .

2- هدف هايي كه به دانستن نحوه ي انجام دادن عمل يا كاري مربوط مي شود . مثلا كار كردن با ميكروسكوپ

   لذا آن دسته از وسايل اندازه گيري كه مي كوشند تا بسنجند كه چگونه مي تواند كاري را انجام دهد غالبا آزمون  عملكردي نام دارد و آن دسته از وسائل اندازه گيري كه مي كوشند تا دامنه و صحت دانش شخص را بسنجد معمولا آزمون هاي كتبي يا مداد  كاغذي ناميده مي شوند .

در يك نگاه كلي مي توان گفت ويژگي آزمون هاي عملكردي عبارتند از :

1- تاكيد بر کاربست دانش

2- تاكيد بر سنجش مستقيم هدف آموزشي

3- استفاده از مسائل واقعي زندگي

4- ترغيب و تشويق به تفكر باز يعني درگير شدن با مسائل به طور گروهي و كار كردن بر روي آن ها براي مدت طولاني

دسته بندی آزمون های عملکردی

   در يك تقسيم بندي انواع آزمون هاي عملكردي را به چهار دسته ي زير تقسيم مي كنند:

1- آزمون كتبي عملكردي (بيشترين فاصله را از عملكرد در زندگي واقعي دانش آموز دارد . )

2- آزمون شناسايي

3- انجام عملكرد در موقعيت شبيه سازي شده

4- نمونه كار (كمترين فاصله را از عملكرد در زندگي واقعي دانش آموز دارد . )

گاهي براي سنجش عملكردي مي توان هر چهار روش فوق را به كار بست و گاه تنها يك روش كفايت مي كند .

1- آزمون كتبي عملكردي

  تفاوت آزمون كتبي عملكردي و آزمون هاي كتبي يا مداد كاغذي در اين است كه در آزمون كتبي عملكردي عمدتا بر كار بست دانش و مهارت در موقعيت هاي عملي يا شبيه سازي شده با موقعيت هاي عملي (واقعي ) تاكيد مي شود .

  در آزمون هاي كتبي عملكردي يا بازده هاي پاياني یادگیری سنجش می شوند یا مراحل میانی عملکردی که برای رسیدن به بازده هاي پاياني ضروري هستند مانند استفاده ي درست از ابزارها و دستگاه ها .

مثال هايي از آزمون كتبي عملكردي عبارتند از :

-  طرح يك نقشه ي آب و هوايي

-  رسم يك نمودار ستوني

-  طرح يك مدار برقي

-  طرح يك لباس

-  نگارش يك داستان كوتاه

-  طرح يك نقشه

-  طرح يك آزمايش عملي

-  ساختن يك جدول مشخصات درس براي يك واحد آموزشي

-  ساختن تعدادي سوال آزمون متناسب با جدول مشخصات

-  ساختن يك فهدست وارسي براي ارزشيابي از يك آزمون پيشرفت تحصيلي

  در مثال هاي فوق محصول يادگيري كه به صورت كتبي ارائه       مي شود، هم نتيجه ي دانش فرد است و هم نتيجه ي مهارت او و يك مقياس عملكردي به دست مي دهد كه به خودي خود ارزشمند است.

 

2- آزمون شناسايي :

  منظور از آزمون شناسايي روشي است براي سنجش توانایی یادگیرنده در تشخيص ويژگي ها، محاسن، معايب و موارد استفاده ي امور مختلف . آزمون هاي شناسايي انواع و كاربردهاي مختلفي دارند نظير :

شناسايي يك ابزار و يا دستگاه، توصيف كار يك ابزار دستگاه، رفع و شناسايي عيب يك ابزار يا دستگاه

  آزمون هاي شناسايي در علوم زيستي هم كاربرد دارند مثلا شناسايي نمونه هاي جانوراني كه در اتاق آزمايش يا كلاس درس چيده شده اند .

-  شناسايي وسايل لازم براي انجام يك آزمايش شيميايي

-  تشخيص روش درست حل يك مساله در رياضي

-  تشخيص تلفظ درست یك واژه ي خارجي در درس زبان

آزمون هاي شناسايي در درس هنر، موسيقي، تربيت بدني و ... نيز كاربرد دارد مثلا شناسايي بهترين شيوه ي عملي براي نواختن نوعي ساز موسيقي

3- انجام عملكرد در موقعيت شبيه سازي شده

درآزمون شبيه سازي يا انجام عملكرد در موقعيت شبيه سازي شده از یادگیرنده خواسته می شود تا دریک موقعیت شبیه سازی شده یا مصنوعی همان اعمالی را انجام دهد که در موقعیتهای واقعی ضروری هستند.

مثلاً ضربه زدن به توپ خیالی در درس تربیت بدنی و انجام حرکات مختلف شنا در بیرون آب، رانندگی در اتومبیل شبیه سازی شده

یک مثال برای انجام عملكرد موقغیت شبیه سازی شده

موقعيت سنجش : يك حالت اضطراري (اورژانس)

  فرض كنيد در منزل تنها هستيد و بوي دود به مشام شما         مي رسد . به اداره آتش نشاني تلفن مي زنيد و من به تلفن شما جواب مي دهم . با من صحبت كنبد آن گونه كه در تلفن صحبت مي كنيد . هر چيزي را كه لازم مي دانيد براي من توضيح دهيد تا به كمك  شما بشتابم . با گفتن الو شروع كنيد!

4- نمونه كار

  در روش نمونه كار work sample از يادگيرنده خواسته مي شود تا اعمالي را انجام دهد كه معرف عملكرد واقعي مورد سنجش هستند. در روش نمونه ي كار، نمونه ي اعمالي كه از يادگيرنده         مي خواهيم تا انجام دهد بايد شامل عناصر مهم عملكرد كلي باشد كه در شرايط كنترل شده اجرا مي شود.  مانند رانندگي با اتومبيل با طول فاصله اي كه مشخص مي شود. و يا تدريس خاصي  با روش خاصی در كلاس درس .

در يك دسته بندي ديگر از روش هاي سنجش عملكردي به چهار روش زير اشاره مي كنند :

1- سنجش ساختارمند يا كنترل شده

2- سنجش در موقعيت هاي طبیعی

3- پروژه هاي طولاني مدت

4- كار پوشه

سنجش ساختار مند

  در اين روش سنجشگر هم بر تكاليف سنجش و هم بر شرايطي كه در آن دانش آموز بايد پاسخ دهد، كنترل مي كند . يعني معلم معلوم مي كند كه از چه موادي وچه موقع استفاده شود .

راهنماي عملكرد دانش آموز و ن.ع بازده های یادگیری او را نیز مشخص می کند.

سنجش ساختار مند با توجه به تكاليف مورد استفاده دو نوع است .

- تكاليفي كه به مداد و كاغذ نياز دارند . در واقع همان آزمون هاي تشريحي يا انشايي هستند

- تكاليفي كه به منابع و تجهيزاتي فراتر از مداد و كاغذ نياز دارند .

  مثلا از فراگير خواسته مي شود نه تنها پاسخ كتبي را بنويسد بلكه درباره ي آن توضيح دهد .

مثال هاي ديگر :

P اين مساله داستان گونه را حل كنيد و راه حل خود را توضيح دهيد . (نوع 1)

P پس از مطالعه ي نمودار زير درباره ي  چگونگي سپري كردن اوقات روزانه يك دانش آموز

P     درباره ي يك روز زندگي او داستاني را بنويسيد. (نوع 1)

P از يك م مجموعه مثلث چهارتايي هر چند شکل هندسي كه مي توانيد درست كنيد (نوع2)

P از طريق تلفن درباره ي يك شغل كسب اطلاع كنید و براي دريافت آن شغل تلفني تقاضا نمايید . (نوع 2)

P     چگونگي مخلوط  كردن اسيد و آب را به طور عملي نشان دهيد (نوع 2)

سنجش در موقعيت هاي طبيعي

  در اين روش معلم منتظر مي ماند تا عملكرد در شرايط روي دهد و آن گاه به سنجش آن اقدام مي كند چون در اين روش رفتارهاي معمولي يا نوعي دانش آموز سنجيده مي شوند به آن روش تكاليف عملکرد نوعي نيز گفته مي شود .

مثال هايي از اين روش

P جمع آوري مطالبي كه دانش آموز در زمينه هاي مختلف نوشته و تصحيح آن ها از لحاظ غلط هاي دستوري ، املايي و انشايي

P مشاهده يك دانش آموز در زمين بازي از لحاظ رفتاري كه در ارتباط با درگيري با دوستانش از خود نشان مي دهد .

پروژه هاي طولاني مدت :

  پروژه هاي طولاني مدت دو گروه پروژه هاي فردي و پروژه هاي گروهي را در بر مي گيرند .

پروژه هاي فردي به يك فعاليت طولاني مدت دانش آموز گفته مي شود كه به نوعي فرآورده يا محصول  مانند يك الگو، یک گزارش، يك وسيله يا يك مجموعه (كلكسيون) مي انجامد . ويژگي پروژه هاي دانش آموزي اين است كه در آن چند فعاليت مختلف با هم تركيب مي شوند تا يك فرآورده به وحود آيد .

  به عنوان مثال انجام يك تحقيق كتابخانه اي به عنوان يك پروه ي دانش آموزي مستلزم انجام فعاليت هاي زير است :

  استفاده از منابع تحقيقي موجود در كتابخانه، خلاصه برداري از مطالب، تهيه طرح گزارش،  تدوين مطالب، تدوين مطالب مختلف جمع آوري شده، تفسير منابع، سازمان بندي مطالب، تهيه گزارش نهايي مثال هاي ديگر :

P آگهي هاي سفرنامه ها و مجله ها را جمع آوري و طبقه بندي كنيد (فردي )

P     الگوي يك دوربين عكاسي را بسازيد (فردي )

P     تهيه يك روزنامه ي ديواري (گروهي )

P نوشتن يك مقاله درباره ي يك موضوع مورد علاقه ي دانش آموزان (گروهي )

كار پوشه :

  منظور از كار پوشه مجموعه ي محدودي از كارهاي دانش آموزان است که براي سنجش عملكرد او مورد استفاده قرار مي گيرد .

قواعد تهيه آزمون هاي عملكردي

1-  مشخص كردن بازده هاي مورد نظر عملكرد ( مدرك عملكرد و شرايط عملكرد مشخص باشند ).

- با استفاده از دماسنج دما را تا دهم درجه اندازه گيري كنند .

ملاك يا معيار عملكرد ممكن است ميزان دقت، سرعت، توالي درست مراحل ، مهارت يا رعايت ايمني عملكرد باشد . مثال بالا با توجه به دقت عملكرد تهيه شده است .

2 -  از تكاليف معنادار و چالش برانگيز استفاده كنيد .

3 -  موقعيت آزمون را واقع بينانه برگزينيد .

4 -  از رهنمايي ها و دستورالعمل هايي كه به روشني موقعيت آزمون و چگونگي انجام عملكرد را مشخص مي كنند . استفاده كنيد .

5 -  در ارزشیابی از عملکرد یادگیرندگان و نمره گذاری از راهنما استفاده کنید.

   برای ارزشیابی از عملکرد در روشهای سنجش عملکرد ی از سه دسته راهنما با عنوانهای تحلیلی، کلی و کمی استفاده می شود.

-   در روش تحلیلی ابتدا ابعاد یا ویژگی های پاسخ مورد سنجش را مشخص می کنیم و سپس برای هر یک از آنها ارزش یا نمره ای در نظر می گیریم.به طور مثال: یک گزارش کتبی در باره ی نتایج یک آزمایش علمی را  می توان با توجه به صحت اطلاعات، کیفیت تحلیل نتایج و چگونگی توجیه نتایج بدست آمده،  مورد ارزشیابی قرار داد.

به عنوان مثال دیگر می توان اجرای حل یک مساله را مشخص و برای هر قسمت نمره یا ارزشی مشخص نمود. سپس کل نمره که  با هم جمع می شود.

-  در روش کلی یا سراسری یک داوری کلی در باره ی پاسخ یادگیرنده به عمل می آید.

بنابراین تعدادی درجه یاطبقه از قبل مشخص می شوند و قاعده ی نمره گذاری کلی در رابظه با آن طبقات و با توجه به میزان شایستگی پاسخ که تعریف می شود . مثلاً خیلی خوب، خوب، متوسط و غیره

-  در روش کمی از فهرست وارسی و مقیاس درجه بندی برای ارزشیابی از عملکرد استفاده می شود.

6 از روشها و فنون مشاهده نظیر فهرست وارسی و مقیاس درجه بندی استفاده کنید.

امتیازها و محدویت های سنجش عملکرد

  گرچه سنجش عملکرد ی تقریباً همه ی هدفهای حوزه ی شناختی، عاطفی و روان حرکتی را در بر می گیرد، لیکن دارای محدودیت هایی است. این محدودیت ها عبارتند از :

1 کمبود پایایی یا دقت اندازه گیری

2 -  صرف وقت زیاد برای اجرا و نمره گذاری

 

 تالیف : خانم گیسو نوروزی - کارشناس ارشد

 

       

  

 

 

 

 

 

نکته آموزشی

 
30 روش براي بهبود مهارت‌هاي نوشتن
 
 
ابتدائی

اهميت نوشتن و نياز به صحيح نوشتن در ايجاد ارتباط با ديگران  بر كسي پوشيده نيست.

 در همين ارتباط از ابتداي آموزش رسمي خواندن و نوشتن، به كودكانمان مي‌آموزيم كه چگونه بنويسيم وچه اقداماتي در اين باره انجام مي‌دهيم تا بتوانند آموخته‌هاي خود را در موقعيت‌هاي مختلف به كار گيرند.

مهمترين ماده درسي كه اين وضعيت را بر عهده دارد، املاي فارسي است. املا در لغت به معني پر كردن، بر سر جمع گفتن، تقرير كردن مطلبي تا ديگري آن را بنويسد، است.

در زبان فارسي كلمه‌اي معادل املا و ديكته نداريم، ولي مي‌توانيم «از بر نويسي» يا «گفتار نويسي» را جايگزين كلمه املا يا ديكته كنيم. منظور اين است كه شخص گفته‌هاي ديگران را بدون ديدن آن كلمات بنويسد.

با توجه به اين كه درس املا بناي علمي در يادگيري ساير دروس است و توجه به اين مهم، يكي از ضروريات نظام آموزشي ماست و از طرفي روش‌هاي متداول املا نمي‌تواند راه گشاي مشكلات آموزشي در اين درس باشد، لذا در اين مجموعه سعي شده است چندين روش متنوع و جالب براي املا و تصحيح آن ارائه شود.

تا از همين ابتداي سال تحصيلي با ياري اوليا و آموزگاران در افزايش توانمندي دانش‌آموزان تلاش شود.

1) املا به صورت گروهي. به اين شكل كه بچه‌ها را به گروه‌هاي 5 يا 6 نفره تقسيم مي‌كنيم و در هر گروه، هر خط را يك نفر از گروه مي‌نويسد و در انتها نمره گروهي مي‌دهيم و آن املا در پوشه كار گروه‌ها قرار مي‌گيرد.

2) هر گروه يك متن املا با كمك تمام اعضاي گروه خود مي‌نويسد و ما املاي همه گروه‌ها را جمع‌آوري كرده و مي‌خوانيم و سپس يا بهترين متن ديكته را به كل كلاس مي‌گوييم و يا از هر گروه يك پاراگراف انتخاب كرده و ديكته تلفيقي تهيه كرده و به كل كلاس، ديكته مي‌گوييم. در اين صورت متن ديكته را بچه‌ها انتخاب كرده‌اند.

3) بچه‌ها را گروه‌بندي مي‌كنيم و سپس هر گروه متن ديكته‌اي را مي‌نويسد و براي گروه ديگر مي‌خواند تا آن گروه بنويسند. ديكته گروه به گروه نام ديگر اين ديكته است.

4) در روش ديگر، باز بچه‌ها به گروه‌هاي 5 يا 6 نفره تقسيم مي‌شوند. 10 كلمه مهم از درس انتخاب مي‌كنيم و از بچه‌ها در گروه‌ها مي‌خواهيم كه هر كدام جمله‌اي را در ارتباط با درس بنويسند و از كلمات مهم مورد نظر استفاده كنند و هر گروه جملات خود را كنار هم گذاشته و يك متن كوتاه و زيبا  بسازد.

5) در مواقعي كه شاگردي ضعيف است و در املا پيشرفت چنداني ندارد، مي‌توان در هنگام ديكته دانش‌آموز ضعيف را كنار دانش‌آموز قوي نشاند تا بعضي از لغات را كه برايش مشكل است، با مشورت بنويسد. در نتيجه دانش‌آموز ضعيف، هم آن لغت را به خوبي به ذهن مي‌سپارد و هم با افت نمره به طور مكرر مواجه نمي‌شود. البته اين روش نبايد به طور تكرار و هميشگي باشد.

6) در هنگام تصحيح كردن املا، معلم صحيح لغات را نمي‌نويسد و دانش‌آموزان خودشان درست لغات را از كتاب پيدا مي‌كنند و بعد ما به آن املا نمره مي‌دهيم. يعني، ابتدا دور كلمات اشتباه خط مي‌كشيم و صحيح آن را بچه‌ها مي‌نويسند و ما به صحيح نوشتن آنها نمره مي‌دهيم.

7) روش ديگر اين است كه معلم بهتر است متن ديكته را قبل از املا براي بچه‌ها بخواند، ولي بچه‌ها چيزي ننويسند و تنها گوش دهند.

8) بعد از املا هم بايد متن مجدداً خوانده شود، يعني در هر املا كل متن بايد سه بار خوانده شود.

9) در صورت ديگر املا، مي‌توان شفاهي ديكته را خواند و بچه‌ها لغات مهم آن را هجي كنند و در هوا بنويسند.

10) نوع ديگر املا مي‌تواند چنين باشد كه شاگرد پشت سري كلمات را روي پشت فرد جلويي بنويسد و شاگرد جلويي از روش حركت انگشتي فرد عقبي بتواند لغات را بفهمد و بنويسد كه اين يك نوع بازي و املا است.

11) در روش  ديگر به بچه‌ها مي‌گوييم روزنامه با خود به كلاس بياورند و لغات را ببرند و از لغات بريده شده يك بند املا براي ما درست كنند و بر روي ورقه بچسبانند. يا اين روش مي‌تواند به صورت گروهي هم صورت گيرد.

12) مي‌توان املايي را به صورت پلي‌كپي بدون نقطه، بدون تشديد و يا به صورت لغات ناقص به دانش‌آموزان داد تا آنان در جاي مناسب نقطه بگذارند و يا تشديد قرار دهند يا لغات ناقص را كامل كنند.

13) مي‌توان ديكته را به صورت لغات صحيح و غلط در كنار هم قرار داد تا بچه‌ها كلمه غلط را خط بزنند.

14) روش ديگر املا مي‌تواند به صورت تصويري باشد. يعني، شكل را به دانش‌آموزان بدهيم تا آنان املاي صحيح آن را بنويسند.

15) املاي تقويت حافظه: بدين صورت كه معلم متني را  روي تخته مي‌نويسد و سپس متن را براي دانش‌آموزان مي‌خواند و سپس روي نوشته‌هايش روي تخته پرده مي‌كشد و بچه‌ها بايد هر آنچه از متن فهميده‌اند را بنويسند. سپس معلم پرده را از تخته برمي‌دارد و بچه‌ها متن خود را با متن تخته مقايسه مي‌كنند و به خود امتياز مي‌دهند.

16) روش ديگر، مي‌تواند استفاده از آينه باشد كه كلمات را بر عكس بنويسيم و بچه‌ها با آينه درست آن را بنويسند و يا صحيح آن را بخوانند.

17) ديكته آبكي: روش ديگر، استفاده از آب و محيط حياط مدرسه است. بدين ترتيب كه بچه‌ها به صورت انفرادي و يا گروهي با خود آب‌پاش به مدرسه مي‌آورند و با آب ديكته را روي زمين بنويسند و گروهي نوشته‌هاي خود را تصحيح كنند.

18) روش ديگر در تصحيح املا اين است كه دانش‌آموزان با اشتباهات خود جمله بسازند و يا ديكته به صورت جمله‌سازي از لغات مهم درس باشد.

19) كلمات مهم يا مشكل درس را  روي پارچه بنويسند و سپس با خمير و يا نخ و سوزن كلمات را بسازند و يا بدوزند كه در اين صورت املا با هنر و بازي توأمان مي‌شود (يادگيري تلفيقي)

20) دانش‌آموزان از اشتباهات خود در املا كلمات هم‌خانواده، متضاد و يا هم معنا بنويسند.

21) براي آشنايي دانش‌آموزان با انواع صداها و لهجه‌ها در هنگام ديكته گفتن و از اين كه بچه‌ها تنها به صدا و لحن معلم خود خو نگيرند، معلم مي‌تواند از اطرافيان خود بخواهد تا متن املا را بر روي نوار بخوانند و صداي خود را ضبط كنند و سپس آن متن را به كلاس بياورد و بچه‌ها از روي آن نوار ديكته بنويسند و در هنگام ارزشيابي پاياني و يا هر زمان ديگر بچه‌ها دچار مشكل نشوند.

22) همكاران معلم مي‌توانند در املاهاي كلاسي جاي خود را تعويض كنند و به بچه‌هاي كلاس‌هاي ديگر املا بگويند تا بچه‌ها با انواع صداها و لحن‌ و گويش در ديكته آشنا شوند.

23) دانش‌آموزان مي‌توانند به والدين خود ديكته بگويند و والدين در املاي خود چند كلمه را اشتباه بنويسند تا بچه‌ها آنها را تصحيح كنند و به پدر و مادر خود نمره دهند.

24) بچه‌ها مي‌توانند به معلم خود ديكته بگويند. هر گروه يك پاراگراف به معلم بگويد و در انتها گروه‌ها ورقه‌ معلم را تصحيح كنند و يا هر گروه پاراگراف مخصوص به خود را صحيح كند. البته بهتر است معلم چند كلمه را عمداً اشتباه بنويسد.

25) براي والدين بي‌سواد، فرزند مي‌تواند صداي خود را ضبط كند و از روي صداي خود به خودش ديكته بگويد يعني صداي ضبط شده خود را جايگزين صداي اولياي خود كه بي سواد هستند، نمايد.

26) يكي ديگر از روش‌ها براي تصحيح املا اين است كه مي‌توان املا را به بچه‌ها داد تا تصحيح كنند، ولي در نهايت نمره نهايي را معلم بدهد و يا دانش‌آموزان تصحيح كننده با مداد كنار دفتر فرد، نمره بگذارند و بعد معلم، نمره خود را با نمره‌اي كه دانش‌آموزان داده مقايسه كند.

27) معلم لغاتي را بر روي مقوا مي‌نويسد و مقوا را به تخته نصب مي‌كند و زمان كوتاهي وقت مي‌دهد تا دانش‌آموزان كلمات را به دقت نگاه كنند و سپس مقوا را جمع مي‌كند. در اين جا بچه‌ها هر آنچه از لغات در ذهنشان مانده است را مي‌نويسند و ما لغات و كلمات آنان را تصحيح مي‌كنيم تا دقت آنان سنجيده شود.

28) دانش‌آموزان املا را در هوا بنويسند و ما هم در هوا تصحيح كنيم نه با قلم و روي كاغذ.
29) روش ديگر املا كه همراه با بازي هم است، اين است كه دانش‌آموزان با گچ روي زمين مدرسه و حياط مدرسه ديكته بنويسند و سپس حياط را دسته‌جمعي بشويند تا آثار گچ حياط مدرسه را كثيف نكند.

30) معلم مي‌تواند املا را بر روي چندين كارت بنويسد و اين كارت‌ها بين گروه‌ها تقسيم شود تا تمام گروه‌ها كارت را ببيند و سپس كارت‌ها را جمع كرده و از روي آنها ديكته بگويد.
لازم به تذكر است كه روش‌هاي املا كه به عنوان نمونه بيان گرديد را نبايد به عنوان روش واحد تلقي كرد. اگر هر روشي بيشتر از اندازه استفاده گردد، ارزش آموزشي خود را از دست مي‌دهد. لذا اگر معلم بنا به ضرورت و در نظر گرفتن تنوع، روش‌هاي متنوع املا را به كار گيرد نتيجه مفيدي عايد دانش‌آموزان خواهد شد.

 
     
  

 

تقویت املا

چگونه املا بگوييم! با عنايت به اين كه شيوه هاي تدريس درس فارسي به بخوانيم و بنويسيم تغيير نموده است لزوم استفاده از روشهاي نوين املا گفتن نيز جزء ضروريات يك كلاس پوياو شاداب مي باشد.گرچه شايد كاربرد اين نوع املا براي كلاسهايي با كثرت دانش آموز ممكن است مشكل زا باشد ليكن با درايت معلمين ارجمند وبا تغييرات اندكي قابل اجرا بوده و املا با نشاط وآموزش همراه مي شود .

1- در وقت املا سعي شود جاي دانش آموزان را تغيير ندهيم .

 2- دانش آموزان كنار هم بنشينند وحق داشته باشند آرام به يكديگر تذكر بدهند.(چون بهترين وقت يادگيري همان لحظه اي است كه ببينند و درست بنويسند .)

۳- هنگام املا وسط كلاس بايستيم تا صدايمان به طور يكنواخت به گوش همه برسد. 4- هنگام خواندن املا در بين رديفها قدم نزنيم چون سبب حواس پرتي دانش آموزان       مي شود.

۵- املا را با عجله وشتاب نخوانيم .

6- وقت وزمان املا را با توجه به متن در نظر بگيريم تا مجبور نشويم پايان آن را به سرعت بخوانيم.

 7- هيچ وقت زمان املا را بعد از زنگ ورزش يا زماني كه بچه ها به گردش علمي رفته اند ،يا حتي در پايان زنگ مدرسه قرار ندهيم.

 8- متن املا را از يك صفحه آن هم با خط خود دانش آموز در نظر بگيريم .

9 - متن املا را از قبل آماده كرده ودر قالب يك داستان يا متني شنيدني وقابل درك وفهم دانش آموزان ارائه كنيم.

10- از دادن كلمه هاي دشوار يا كلمه هايي كه به گوش دانش آموزنخورده باشد خودداري كنيم.

 11- سعي كنيم علاوه بر كلمه ها و واژه هاي كتاب ،هر بار چند كلمه خارج از آن ،كه مترادف و هم خانواده ي كلمات كتاب باشند به دانش آموزان املا بگوييم.

 12- قبل از گفتن املا ،يك بار آن را با صدايي آرام براي آن ها بخوانيم .

13- كلمه هاي دشوار را برايشان معني كرده و آنها را با خط تحريري نستعليق روي تخته بنويسيم. 14- نوشته هاي روي تخته هميشه زيبا ،خوانا و واضح بوده و تا پايان املا ،روي تابلو باقي بمانند.

15- آهنگ صدا را با توجه به جملات پرسشي ،تعجبي،يا امري تغيير دهيم تا املا را بهتر بفهمند.

 16- در پايان، املا را بار ديگر برايشان بخوانيم تا اگر كلمه اي را جا گذاشته اند ، بنويسند.

17- از متن املاي خود كپي بگيريم.

 18- بعد از اتمام كپي آن را روي هر ميز قرار دهيم.

19- از روي كپي املا ،دانش آموزان املاي دوستان خود را تصحيح مي كنند.

 20- از آنها مي خواهيم دور كلمه هاي اشتباه را خط بكشند وصحيح آن را با رنگ ديگري بنويسند.

 21- كار كنترل و نظارت را ، با قدم زدن در كنار هر ميز شروع كنيم.

22- در پايان همه ي املا ها را كنترل وبه جاي نمره از واژه هاي مثبت مانند:از سعي شما ممنونم،اگر بيشتر تلاش كني، موفق تر خواهي بود و... استفاده كنيم.

 2۳- در جلسه ي بعد، دانش آموزان املاهاي خود را يكبار ديگر مي خوانند وبا كلمه هاي اشتباه جمله مي سازند.

24- جمله هاي ساخته شده را روي تابلو مي نويسيم.

 25- از روي جمله هاي ساخته شده به كمك دانش آموزان ،متن ديگري مي سازيم.

 26- متن هاي ساخته شده را در كلاس مي خوانيم تا زمينه ساز نوشتن انشا شود.